...

...

Pazartesi, Ekim 24, 2011

Yine Acı...

Yine deprem yine acı yine yitip giden canlar...

17 Ağustos 1999 depreminin ardından neredeyse 12 yıl geçmiş olmasına rağmen,bir doğa olayı olan deprem yine bir afete dönüştü. Yaşanan acılardan ve kayıplardan hiçbir ders çıkarmadığımız gibi, hiçbir önlemin de alınmadığı bir kez daha anlaşıldı. Ne yazık!

Buradan kimseye ahkem kesme gibi bir niyetim yok. Önce insan olarak, sonra da mühendis olarak benimde söyleyeceklerim var.

Türkiye’nin mevcut yapı stoku deprem yönetmeliğine uygun değil.  
Deprem gerçeğiyle yaşayan Japonya gibi ülkelerde
  • Kimse inşaat malzemesinden çalmıyor.
  • Kimse 3 kat izni verilen yere 7 kat apartman dikmiyor. 
  • Kimse zemin etütlerine uygunsuz bina yapmıyor.
  • Kimse evine ağır ve bol miktarda eşya yığmıyor.
  • Kimse deprem sırasında camlardan atlamıyor. 
  • Bu ülkeler deprem gerçeği ile uyumlu yaşama alışmış ve bunu en güzel şekilde uyguluyorlar.
Bu görüş ve önerileri akademisyenler bas bas medya da anlatıyorlar. Bu ülkede bu gerçeği kabullendirmek için daha ne yapmak lazım anlamış değilim. 

Kızgınım ve içim acıyor...

Yakınlarını kaybedenlere sabır ve başsağlığı diliyorum. Yaralıların en kısa zamanda sağlıklarına kavuşmasını diliyorum. Umarım arama kurtarma çalışmaları olumlu sonuçlar verir. 

Hep birlikte dileyelim de daha fazla can kaybı yaşanmamış olsun.

5 yorum:

  1. Depremzede vatandaşlarımıza yardım için:

    *Tüm operatörlerden 2868'e boş kısa mesaj atarak 5 TL. bağışta bulunabiliriz...

    *Bütün bankaların Türk Kızılayı hesaplarından ve www.kizilay.org.tr'den bağış yapabiliriz...

    *Türk Kızılayı'nın lojistik merkezleri ile şubelerine ayni yardımda bulunabiliriz.

    *Türk Kızılayı'nın 168 no.lu bağış ve iletişim hattını arayarak daha detaylı bilgi alabiliriz...

    Bu kadar kolay işte...e hadi! Daha ne bekliyoruz ki...

    YanıtlaSil
  2. Ah Sebiciğim ahh ! Nasıl üzgünüm anlatamam !

    YanıtlaSil
  3. Ne kadar haklısınız.Modern görülen binaların işte blançosu acı kayıplar,canlar.
    Ateş düştüğü yeri yakar misali,bizler yüreğimiz yansa da üzülsekte asıl üzüntüyü,ızdırabı,korkuyu,stresi soğukta evsiz barksız kalanlar yaşıyor.
    İnşallah en kısa zamanda yaralar sarılır,ama yüreklerdeki yaralar acılar nasıl sarılır bilmiyorum.
    ALLAH yardımcıları olsun.
    Sevgilerimle…

    YanıtlaSil
  4. Sebiciğim nerelerdesin ? Ahşap mutfak saatin bitmedi mi daha ? Kim mi söyledi ? Kuşlar :D Evinizden bir köşe etkinliğine bu gün katıldım bilgin olsun . Sevgiler ...

    YanıtlaSil
  5. İzine gerek yok Sebiciğim kullanabilirsin tabii ki :)

    YanıtlaSil

Pembe Yastık keyfine katıldığınız için teşekkür ederim...